« Powrót do poprzedniej strony

Ocena ryzyka zawodowego – Podstawy prawne i metodologiczne

Udostępnij na Twoich social media:

Obowiązek oceny ryzyka zawodowego oraz informowania o nim zainteresowanych pracowników spoczywa na pracodawcy. Sposób przeprowadzenia oceny, zasady dokumentowania oraz stosowane działania profilaktyczne wynikają z następujących aktów prawnych:

  • Ustawa z dnia 26 czerwca 1974r. – Kodeks Pracy, z późniejszymi zmianami
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dn. 26.09.1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 129 poz. 844).
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dn.28.05.1996r. w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej (Dz. U. Nr 62 poz. 287).
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dn. 28.05.1996r. w sprawie rodzajów prac, które powinny być wykonywane przez co najmniej dwie osoby (Dz. U. Nr 62 poz. 287).
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dn. 14.03.2000r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz. U. Nr 26 poz. 313).
  • Norma PN-68/M-78010 pt.: „Transport wewnętrzny. Drogi i otwory drzwiowe. Wytyczne projektowania”.

Zagadnienia dotyczące ochrony człowieka w środowisku pracy reguluje około 100 dyrektyw Unii Europejskiej, wydanych na podstawie artykułów 100a i 118a Traktatu Rzymskiego. Stosowanie przez Polskę standardów obowiązujących w krajach Unii Europejskiej jest jednym z warunków członkostwa naszego kraju w UE, zgodnie z artykułami: 68 i 69 Układu o Stowarzyszeniu. Do grupy dyrektyw zajmujących się sprawami bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia należą:

  • Dyrektywa Nr 90/394/EWG dotycząca zapobiegania i kontroli ryzyka zawodowego spowodowanego przez substancje i czynniki rakotwórcze,
  • Dyrektywa Nr 80/1107/EWG dotycząca ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników chemicznych, fizycznych i biologicznych,
  • Dyrektywa Nr 891689/EWG w sprawie ujednolicenia przepisów prawnych państw członkowskich, dotyczących środków ochrony indywidualnej,
  • Dyrektywa Nr 89/391/EWG o wprowadzeniu środków w celu zwiększenia bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy.

Na podstawie art. 16 dyrektywy Rady 89/391/EWG wydano szereg dyrektyw szczegółowych, w tym na przykład:

  • w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny użytkowania w pracy profesjonalnego sprzętu ochronnego – 89/656/EWG
  • w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny miejsca pracy – 89/654/EWG,
  • w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny użytkowania sprzętu przez pracowników – 89/655/EWG,
  • w sprawie minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy przy monitorach – 90/270/EWG,
  • w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniami w pracy związanymi z czynnikami rakotwórczymi – 90/394/EWG,
  • w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniami w pracy związanymi z czynnikami biologicznymi – 90/679/EWG,
  • w sprawie wprowadzenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy na tymczasowych i ruchomych placach budów – 92/58/EWG,
  • w sprawie minimalnych wymagań dla zapewnienia znaków bezpieczeństwa i / lub higieny w pracy – 92/57/EWG,
  • w sprawie minimalnych wymagań poprawy bezpieczeństwa i higieny pracy na statkach rybackich – 93/103/EWG.

Na szczególną uwagę zasługuje dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększenia bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy. Wprowadza ona między innymi zasadę odpowiedzialności pracodawcy za zapewnienie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, zapobieganie ryzyku zawodowemu oraz informowanie pracowników o zagrożeniach. W tej dziedzinie według dyrektywy pracodawca powinien stosować środki zapobiegawcze na podstawie następujących, ogólnych zasad:

  • unikanie ryzyka,
  • ocena ryzyka, którego nie można uniknąć,
  • zapobieganie ryzyku u źródła,
  • dostosowanie pracy do pojedynczego człowieka, (dotyczy głównie projektowania stanowisk pracy, wyboru wyposażenia roboczego) oraz metod produkcyjnych i metod pracy, a zwłaszcza łagodzenie monotonii pracy oraz zmniejszenie natężenia pracy w wymuszonym tempie, a także zmniejszanie negatywnego wpływu tego typu pracy na zdrowie pracownika,
  • stosowanie nowych rozwiązań technicznych,
  • zastępowanie niebezpiecznych środków bezpiecznymi lub mniej niebezpiecznymi,
  • prowadzenie spójnej i całościowej polityki zapobiegawczej, obejmującej technikę, organizację oraz warunki pracy, stosunki społeczne i wpływ czynników związanych ze środowiskiem pracy,
  • nadawanie priorytetu środkom ochrony zbiorowej przed środkami ochrony indywidualnej,
  • właściwe instruowanie pracowników.
Udostępnij na Twoich social media:
Shopping Cart
Przewiń do góry